45. گذر

به کارزارِ زمستان، گذر کنم ز فراقت
تا شکوفه کند گل، شود هنگام وصالت

بخوان مرا به شبی، که تو ای پاکیزه گُهر
به سمت تو شتابان، روانه شوم به سحر

طلب کنم ز تو آن، شیرین طعمِ لبانت
کنم جان و جهان را، همه یکباره فدایت

دست بنه به دلم تا، که دوباره زخمه زنی
که چنگ دلم کوک است، به هر آهنگی که زنی